Ergens mee stoppen brengt mij verder (2)

Je hoeft slechts een stap te zetten,

om de volgende stap te zien.

Het is nu een week geleden dat ik mij uitschreef op Facebook.
Het hoe en waarom lees je in de vorige blog.

Ik ging niet over een nacht ijs, ik dook er onderdoor. Gaf in de "lift me up" ecourse aan hoe fijn het is om belevenissen echt te beleven zonder het event meteen te delen op social, of zonder telefoon voor je gezicht te kijken wat er om je heen gebeurt. En hoewel ik op deze momenten buitenshuis wel makkelijk zonder telefoon kon, zonder social kon, zat ik thuis wel veel met dat ding te scrollen.

Wanneer ik mij fris en fruitig en vol energie voelde, dan was er niets aan de hand. Dan was er genoeg te doen en te willen ondernemen en kon ik van alles. Maar op het moment dat ik die energie niet voelde, mijn lijf mij seintjes gaf om rustig aan te doen, sloop het oude patroon van scrollen over het scherm weer terug mijn leven binnen. Op zichzelf staand is dat niet zo'n probleem, niks mis mee om te scrollen en te zien wat een ander beleeft.

Zonder Facebook had ik niet zoveel mensen leren kennen, had ik niet geweten dat er meer mensen zijn met FNS. Had ik niet zover geweest met mijn business zoals die nu is.

Vorige week besloot ik dat het genoeg was, dat ik mij niet meer wilde hoeven beheersen. Zelfbeheersing kost mij ongelooflijk veel energie, energie wat ik beter in iets constructiefs kan steken.

 

Wat het mij heeft opgelevert

Nog maar een week geleden! En ik voel mij al vrijer dan daarvoor. Terwijl ik nog niet eens echt andere dingen ben gaan doen.

Leegte....

Zo bevrijdend, leegte.

Om aandacht te kunnen geven aan gedachten in mijn hoofd.
Om ruimte te hebben voor inspiratie.
Ruimte om daarna ook echt wat met die inspiratie te doen, of van binnen uit te beslissen dat ik er niets mee wil.

Je hoeft niet de hele trap te zien om een stap te zetten.

Door deze stap gezet te hebben, kon ik naderhand zien wat de volgende stap is. Waarom ik een domeinnaam had gekocht waar ik toen niet van wist wat ik er mee zou gaan doen.

Het artjournal café, wat geboren is uit mijn onvrede over de sociale media zoals ik die zag, gaat een groter podium krijgen.
Ineens zag ik wat ik er mee mag doen. Hoe het zal gaan verlopen, geen idee. Dat ik vol verwondering en met een nieuwsgierige blik er mee aan het werk ga, dat weet ik dan weer wel. Vol vertrouwen en met een grote portie enthousiasme ga ik dit avontuur beleven.

Onvrede voelen kreeg dan ook een heel andere betekenis. Het wakkerde mij aan om te denken; "kan het ook anders?".
En die vraag zette mij aan tot het creëren van iets wat er nog niet was, of wat er al wel is maar nog niet gemaakt is door mij ;-).

De kunst van creatief leven gaat dan ook om het creëren van een leven dat bij jou past.

Wil je meer weten over het artjournal café, kijk dan op deze pagina.

Liefs,

Audrey, de artjournal "coach"

Ergens mee stoppen brengt mij verder

Creatief leven volgens je eigen regels is best eng.

Uitkomen voor waar je voor staat, grenzen aangeven.
Het is slechts het eindresultaat, of een halverwege resultaat.

Net als dat je een kunstwerk in volle glorie ziet hangen in een museum (of aan je eigen muur). De kunstenaar zag iets voor zich en wilde dat het zichtbaar werd voor de buitenwereld.

Uitzoeken hoe je de ondergrond op zet, beginnen met de voorgrond en dan werken naar de omgeving. Want, zo weet ik zelf nu ook, wanneer je eerst de achtergrond, de omgeving kleurt, kleur je vanzelf mee. Probeer het maar eens, leef je uit op papier of doek, schilder de omgeving in alle kleuren die je wenst. En maak daarna een zelfportret op datzelfde papier of doek.

Het is niet dat het niet mogelijk is, zeker niet. Er zijn voldoende technieken en materialen te vinden om het te bewerkstelligen. Met een portie vasthoudendheid en doorzettingsvermogen erbij kom je een heel eind.
Maar goed, even terug naar creatief leven, Jouw leven, mijn leven, het leven.

De mensen waar je mee omgaat geven kleur aan je bestaan. Halen als het goed is het beste in je naar boven. Of leren je lessen waar je weer mee verder kan. En wanneer je de situatie niet kunt veranderen, kun je de manier waarop je er naar kijkt veranderen in een wijze die goed voelt voor jou.

Chronisch hoopvol noem ik dat, er een draai aan geven zodat je verder kan in plaats van dat het stagneert.

Maar ooh, zo pittig. Een inside job, zeker weten.

Maar hoe fijn is het om als het even tegen lijkt te zitten, mensen om je heen te hebben die enerzijds toegeven, ja het is …. dat dit gebeurt. En anderzijds je de weg wijzen naar hoe je het eigenlijk zou willen.

DIY maar niet alleen.

Toen ik nog geregeld overvallen werd door hersenmist (brainfog) en niemand mij kon helpen op de manier waar ik baat bij zou hebben, had ik de afspraak met mijn man dat hij mij bij het vallen van het woord “hersenmist”, hij mij de weg zou wijzen naar mijn artjournal. Daarin kon ik dan lezen wat mijn leefregels waren en kon ik mezelf helderheid verschaffen.

Die leefregels vanuit mijn inside job schreef ik er in op de momenten dat ik geen hersenmist had. Wanneer ik een tikkeltje energie had om aan tafel te gaan zitten, laag voor laag met heel veel pauzes die er tussen de lagen in zitten.

En afgelopen week trapte ik in mijn oude patroon, ja dat gebeurt gewoon.

Zomaar sluipt iets terug je leven in, ongemerkt. Nee, opgemerkt… Ja wow! Toch nog opgemerkt.

Bij het terug lezen van mijn artjournals, kwam ik tot de ontdekking dat een van mijn leefregels waar ik zo graag naar wil leven gaat over social media. Dat ik er bewuster mee wil omgaan, mij er niet wil verdoven. En dat het ook nog eens mijn reden is waarom ik het artjournal café ben gaan bouwen.

Onlife ipv Online

Dat ik daar meerdere keren op rondhang, al scrollend op zoek naar dat ene vonkje wat mij weer aan zet. Wat mij inspireert om weer te creëren, zowel in mijn artjournal als mijn eigen leven. Maar al wat ik daar tegenkom is geschreeuw om aandacht, zowel positief als negatief, gemopper over al wat de wereld beweegt.

En zo gleed ik mee af naar beneden. Ik wil het niet meer zien, ik wil mijn wereld er niet door laten kleuren. Ik kan de verleiding niet weerstaan, de angst om iets te missen. Terwijl ik juist de dingen waar ik energie van krijg mis als ik op sociale media te vinden ben.

Nou ja, ik ben gestopt met facebook.

Ik deel mijn verhalen, mijn belevenissen graag op een andere manier. Hier op deze website als blog, via mailings en in het artjournal café.

Ik vind de lift omhoog liever in mijn “lift me up” journal dan op social media en vind graag mijn weg door het er uit te journallen (journal it out).

Journal je met mij mee? Wil jij met mij mee op avontuur?

Dan is hier nog een vernieuwende kijk op ondernemen welke ik graag wil beleven.
Een waar ik mij tegen heb verzet omdat de buitenwereld (ondernemer, marketeers etc.) zeiden dat ik dat niet zou moeten doen. Ondernemen op creatieve wijze, totaal losgeslagen en compleet idioot. Maar wel op mijn manier, volgens mijn eigen regels en met een nieuwsgierige blik.

Wanneer jij je inschrijft voor dit avontuur, waarin de artjournal centraal staat, creativiteit in de breedste zin van het woord. Zowel het artistieke als het creëren van je leven, met een nieuwsgierige blik.

Dan zit jij daar in voor zolang als jij wilt. Je creatieve leven lang.

En omdat ik dit bericht schrijf, voordat mijn innerlijke criticus zich ermee kan gaan bemoeien…staat deze info nog niet op de website, is de binnenkant nog niet volledig hoe ik zou willen dat het is. Ik weet wat mij te doen staat en heb er ontzettend veel zin in en vertrouw er op dat wat ik bedacht heb, een kunstwerk van mijn binnenwereld voor de buitenwereld.

Sta jij te trappelen om mee te doen, met mij een avontuur aan te gaan?

Meld je dan aan en profiteer van de toegangsprijs van 147 euro die er nu staat.
https://deartjournalcoach.nl/lift-me-up/

Heb jij je al eerder voor de e-course “lift me up” aangemeld dan hoef je niets meer te doen, je krijgt automatisch verlenging voor je hele creatieve leven.

Ik zie je graag in het artjournal café, in mijn online atelier.

Liefs,
Audrey

p.s. Op instagram ben ik voorlopig nog te vinden zolang dat niet mijn nieuwe hangplek wordt.

het artjournal cafe, Facebookverslaving

Omring jezelf met dezelfde missie

het artjournal cafe, Facebookverslaving

"lift elkaar mee omhoog"

Een creatief café, dat was wat ik graag wilde toen ik mijn winkel opende. Hoe ik het wilde, kwam niet van de grond. Maar het gaat bij creativiteit niet om een flexibele instelling, kijken hoe het wel wil. Je niet laten stoppen door wat dan ook. En nu mag ik het opnieuw doen! Ik heb het gedaan.

De verbouwing is klaar, hoe het allemaal werkt in praktijk, dat weet ik inmiddels ook. Ik sta er vol energie in, heb eerste gasten mogen verwelkomen.

Even helemaal niets, daar knapt iedereen van op. Juist als je het te druk hebt is het tijd om te ontspannen.

Het artjournal café:

Een inspirerende plek, zonder geschreeuw en zonder blabla wat geen nieuws is. Een plek waar ik zelf kan kiezen of ik naar binnen treed. Zelf kies wat ik kom “eten/drinken” en wat ik zelf serveer.

Je bent het gemiddelde van 7 personen waar je mee omgaat, ontmoet gelijkgestemde positieve/creatieve/inspirerende mensen en je lift bijna automatisch mee in dezelfde stroom.

Wanneer je je nu aanmeld voor de de e-course “lift me up” krijg je gelijk toegang tot het artjournal café.

https://deartjournalcoach.nl/lift-me-up/

Het lidmaatschap voor toegang tot het artjournal café is inmiddels ook los te verkrijgen. 😉

Het toppunt van creatief leven is een plek creëren waar alles samen valt.

Het artjournal cafe is te vinden op de website van de artjournal “coach”.

Ik zie je graag in mijn artjournal café.
Dan krijg je van mij een virtuele kop koffie (thee mag ook).

https://deartjournalcoach.nl/het-artjournal-cafe/