Wat een weerstand heb ik gevoeld bij het woord coach, ik ben geen coach en ik wil het ook niet zijn. Ik ben een inspirator, een motivator, iemand die je laat zien dat je meer uit het leven kan halen met de inzet van creativiteit. Dat je verder komt wanneer je je eigen regels bepaalt, gaat staan voor wie jij bent.

Maar waar komt die weerstand toch vandaan? Wat is er mis met het woord coach, met het zijn van een coach of met het nodig hebben van een coach.

Zelluf doen! Een kind van twee zegt het al. De hele maatschappij is er op ingesteld “red jezelf”. DIY, een populaire afkorting voor DO-IT-YOURSELF. Ja, zelf dingen maken is leuk! Ik houd er van, de kick van “Ik heb het zelf gemaakt”. Het zelf uitvinden hoe het werkt, de fase van prutsen, plannen bijstellen en weer opnieuw proberen. In dit tijdperk waarin genoeg informatie te vinden is met internet in je broekzak en (zelfhulp)boeken in overvloed kun je toch makkelijk alles zelf doen.

Ik heb mezelf gecoacht toen ik ziek werd (FNS), trots dat ik daar op ben, ja echt. Maar jee, wat had ik graag een hangmat willen hebben. Nee, niet zo’n doek aan een boom geknoopt om in te liggen. Ik bedoel het eerder figuurlijk gesproken. Ondersteuning op maat, een duwtje in de rug, een liefdevolle schop onder mijn hol van iemand anders dan mijzelf. Wat ik het meest nodig heb gehad is ondersteuning bij de fase “volhouden en opnieuw proberen”, de motivatie van binnenuit vast weten te houden was het pittigste onderdeel. Door te artjournallen en deze pagina’s ook regelmatig te bekijken bleef mijn doel helder en kon ik doorgaan, zo kon ik ondersteuning vinden bij mijzelf.

Creativiteit, daar ben ik mee opgegroeid. Het is mijn tweede natuur. Zo erg zelfs dat ik het niet meer zie als een kunst terwijl het een kunst op zich is om een creatief leven te leven. Ik ben Audrey en ik ben creator van “De vrije hand”.

Iemand “De vrije hand” geven =iemand geheel vrij laten in de wijze waarop zij een opdracht uitvoert

En vanaf nu heb ik daar een nieuwe naam aan toegevoegd. Een die bij mij past, want als ik dan toch in een hokje moet passen, dan liever een zelfgemaakt hokje die bij mij past. De artjournal “coach” een nieuwe bedrijfstak aan het moederschip “De vrije hand” gekoppeld.

de artjournal coach, artjournallen met diepgang
Audrey Reitsma de artjournal coach

De artjournal “coach”

De artjournal “coach”, dat ben ik. Want vragen om hulp of een liefdevolle schop onder je hol is niet erg. Het is sterk als je iets alleen kunt bereiken, maar je bent net zo sterk als je wel durft te vragen om hulp. Je hoeft het niet alleen te doen en je hoeft het niet zelf te doen. Er zijn businesscoaches, sportcoaches en voor welke richting je ook gaat kun je er wel een voor vinden. En nu is er ook de artjournal “coach.

Ik ben een “coach” met aanhalingstekens, ik ondersteun jou bij het coachen van jezelf als het even tegen zit of wanneer je veranderingen wilt doorvoeren. Je hebt al onderzocht wat voor jou zou kunnen werken, je hebt het al gelezen in tijdschriften (Happinez en Flow etc.) en in zelfhulpboeken wat je zou willen toepassen. Je bent eigenwijs genoeg om te weten wat jij wilt. Je weet ook dat creativiteit een goede bijdrage kan leveren in je ontwikkeling en wil deze graag inzetten als middel.

Jezelf zijn is een kunst – Jij bent de kunstenaar

En wat doe ik dan als jouw “coach”? Ik ben er voor die stok achter de deur, de liefdevolle schop onder je hol. Ik ben “die ander” waarmee jij afspraken maakt voor jezelf, zodat jij die zelfgemaakte afspraken makkelijker kunt nakomen. Om ook echt de TIJD te nemen voor jezelf, om te onderzoeken wat jij wilt, welke regels jij wilt toepassen in jouw leven en welke je wilt laten varen en om te creëren.

Ik bied jou de hangmat om je RUST te nemen om te voelen hoe je er voor staat. Ik stel jou vragen, daag je uit, laat jou ontdekken welke kracht er verborgen is in jou. Zodat jij weer de energie voelt om er voor te gaan, om jouw leven te creëren die bij jou past. Ik geef jou dat duwtje in de rug als je er even doorheen zit, dwars door de barricades, er overheen of er omheen. Jij bepaalt de regels, jij hebt de regie.

Dit alles met een ARTJOURNAL als middel.

Een artjournal is een boekwerk waarin je al je creativiteit kwijt kan, alles mag en alles kan. Technieken, materialen en bovenal je eigen creativiteit ontdekken, experimenteren met de materialen en kleuren die je voor handen hebt.

Het is te vergelijken met een dagboek (journal) waarin je alles van je af kan schrijven.
Wat een artjournal daarin anders maakt is dat je er zoveel meer in kunt doen dan schrijven alleen. Soms zeggen afbeeldingen of zomaar een paar klodders kleur zoveel meer over je gevoelsbeleving dan woorden alleen.

Net als in een dagboek is er in een artjournal ruimte voor de fijne en minder fijne gevoelens, voor lichte en donkere dagen. Voor herinneringen, wensen en verlangens. Het is een plek om kwetsbaar en krachtig tegelijkertijd te zijn.

Een artjournal is de plek waar je puur, eerlijk, mooi en lelijk tegelijkertijd kan zijn. Een veilige plek waarin je kan creëren wat je hart je ingeeft.

In een artjournal is alles mogelijk, er zijn geen grenzen, totale vrijheid.

Een artjournal is een plek waar je jezelf kunt ont-moeten, omarmen, opfleuren.
Een plek waarin je uit je denkwereld komt en bij je gevoel.

In een artjournal ben jij de baas, bepaal jij de regels van goed, fout en neutraal, zonder oordeel. Een artjournal is van jou, niemand hoeft het te zien, tenzij jij het aan iemand wil laten zien.

Artjournallen, workshop, coaching, creativiteit ontplooien, groepsuitje
Artjournallen, workshop, coaching, creativiteit ontplooien, groepsuitje2

Wie is Audrey Reitsma

Ik ben Audrey Reitsma, ik ben inspirator, althans dat is de titel die ik graag zou toebedelen aan mezelf. Natuurlijk is het aan jou om mij een inspirator of motivator te noemen. Maar goed, alles wat je wilt zijn begint naar hoe je zelf naar jezelf kijkt. Dus hier ben ik dan.

Ik ben getrouwd met Alexander, en moeder van Amy. Creativiteit, daar ben ik mee opgegroeid. Het is mijn tweede natuur. Zo erg zelfs dat ik het niet meer zie als een kunst terwijl het een kunst op zich is om een creatief leven te leven.
In 2008 startte ik met “De vrije hand” en nu is daar een nieuwe bedrijfstak aan toegevoegd; de artjournal “coach”.

Juni 2017 werd ik ziek, ik kreeg de diagnose FNS (Functionele neurologische stoornis). Ik werd naar huis gestuurd met “vier het leven, maak er wat moois van”. Maar hoe dan? Ik kon niet lopen, barste van de hoofdpijn en was bij tijd en wijle mijn spraak kwijt. Kon niet tegen spontane acties, geluid/geur en was voortdurend moe. Inspiratie en de kracht om te creëren waren ver te zoeken.

En toch kwam ik overeind. Door te gaan creëren in mijn artjournal. Het was tenslotte mijn tweede natuur en ik wist dat het mij eerder ook al eens geholpen had. Met de hints van mijn man (waar ik ‘m dankbaar voor ben) ging ik toch weer aan de tafel in het atelier zitten. Met vijf minuten energie per keer ben ik begonnen. Pfff alleen maar een paar materialen uitgezocht, neergelegd en nog niets gemaakt. Weer opruimen…nee laat maar liggen. Mijn bed weer in of liggen op de bank. Wanneer ik weer wat puf had kroop ik weer aan tafel en zo kwam ik stap voor stap weer overeind.

Inmiddels wandel ik weer hele einden, kan ik fietsen en autorijden voor langer dan een half uur. Kan zonder frustraties werken met de computer (zo blij mee want hierdoor kan ik weer werken). Mijn spraakvermogen is weer terug en ik kan de herrie om me heen weer verdragen.

Door te artjournallen over dingen waar ik blij van wordt, over dingen die ik wil bereiken in mijn leven, over ik mag er zijn zoals ik ben, over inspiratie die ik heb opgedaan, houd ik de aandacht vast op goede dingen. Waardoor er meer goede dingen blijven komen. En misschien wel net zo belangrijk, ik raak hierdoor minder gefrustreerd als mijn lijf weer even niet wil meewerken.

Scroll to top