Ergens mee stoppen brengt mij verder (2)

Je hoeft slechts een stap te zetten,

om de volgende stap te zien.

Het is nu een week geleden dat ik mij uitschreef op Facebook.
Het hoe en waarom lees je in de vorige blog.

Ik ging niet over een nacht ijs, ik dook er onderdoor. Gaf in de "lift me up" ecourse aan hoe fijn het is om belevenissen echt te beleven zonder het event meteen te delen op social, of zonder telefoon voor je gezicht te kijken wat er om je heen gebeurt. En hoewel ik op deze momenten buitenshuis wel makkelijk zonder telefoon kon, zonder social kon, zat ik thuis wel veel met dat ding te scrollen.

Wanneer ik mij fris en fruitig en vol energie voelde, dan was er niets aan de hand. Dan was er genoeg te doen en te willen ondernemen en kon ik van alles. Maar op het moment dat ik die energie niet voelde, mijn lijf mij seintjes gaf om rustig aan te doen, sloop het oude patroon van scrollen over het scherm weer terug mijn leven binnen. Op zichzelf staand is dat niet zo'n probleem, niks mis mee om te scrollen en te zien wat een ander beleeft.

Zonder Facebook had ik niet zoveel mensen leren kennen, had ik niet geweten dat er meer mensen zijn met FNS. Had ik niet zover geweest met mijn business zoals die nu is.

Vorige week besloot ik dat het genoeg was, dat ik mij niet meer wilde hoeven beheersen. Zelfbeheersing kost mij ongelooflijk veel energie, energie wat ik beter in iets constructiefs kan steken.

 

Wat het mij heeft opgelevert

Nog maar een week geleden! En ik voel mij al vrijer dan daarvoor. Terwijl ik nog niet eens echt andere dingen ben gaan doen.

Leegte....

Zo bevrijdend, leegte.

Om aandacht te kunnen geven aan gedachten in mijn hoofd.
Om ruimte te hebben voor inspiratie.
Ruimte om daarna ook echt wat met die inspiratie te doen, of van binnen uit te beslissen dat ik er niets mee wil.

Je hoeft niet de hele trap te zien om een stap te zetten.

Door deze stap gezet te hebben, kon ik naderhand zien wat de volgende stap is. Waarom ik een domeinnaam had gekocht waar ik toen niet van wist wat ik er mee zou gaan doen.

Het artjournal café, wat geboren is uit mijn onvrede over de sociale media zoals ik die zag, gaat een groter podium krijgen.
Ineens zag ik wat ik er mee mag doen. Hoe het zal gaan verlopen, geen idee. Dat ik vol verwondering en met een nieuwsgierige blik er mee aan het werk ga, dat weet ik dan weer wel. Vol vertrouwen en met een grote portie enthousiasme ga ik dit avontuur beleven.

Onvrede voelen kreeg dan ook een heel andere betekenis. Het wakkerde mij aan om te denken; "kan het ook anders?".
En die vraag zette mij aan tot het creëren van iets wat er nog niet was, of wat er al wel is maar nog niet gemaakt is door mij ;-).

De kunst van creatief leven gaat dan ook om het creëren van een leven dat bij jou past.

Wil je meer weten over het artjournal café, kijk dan op deze pagina.

Liefs,

Audrey, de artjournal "coach"

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

zeventien − 10 =

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll to top