Nog nooit zo ontroerd geweest

Kunstenaarsdate voor de nodige verkoeling

Het beloofde een tropische dag te worden en omdat de zwemdate niet kon plaatsvinden op die dag werd het verkoeling zoeken elders. Maar waar ga je heen als je niet tegen de hitte kan. Zonder in de file voor het strand te komen staan, welke er overigens niet was, maar het strand is al gauw tweeĆ«nhalf uur hier vandaan en daar had ik echt geen zin in. Het hele gezin houd van kunst, dus gingen we met z'n allen naar Ikea šŸ˜‰ Daar zat bij de ingang een sneltekenaar op ons te wachten. Ik heb er bewondering voor, hoe hij met gemak daar in alle snelheid en met een lange rij wachtenden achter hem een prachtige karikatuurtekening maakte van Amy.

Kunstenaarsafspraak sneltekenaar, creatief coachen

Ik zal niet zeggen dat ik het niet kan, als ik zou willen, dan zou ik het na veel oefenen vast kunnen. Niet dat ik daar de behoefte voor voel om het te willen leren. Dat is een heel ander verhaal. Voor nu houd ik het bij het bewonderen van het talent van de ander. En ik heb andere talenten waar ik ook nog eens heel blij mee ben. En toen de ikea zelf nog door, heerlijk koel, dus wat maakt het uit dat alles wat daar verkocht wordt eenheidsworst is. Ik blijf hoe dan ook best wel fan van ikea. Ook al houd ik ook van handgemaakte unieke en authentieke zaken. Goedkope hap naar binnen gewerkt, niet gezond en zeker niet biologisch ofzo. Maar wat maakt het uit, we hadden het goed met z'n allen en het was vakantie. En te warm om over iets te zeiken als biologisch en gezond. Soms gaat het met spontane dingen nou eenmaal zo en ook dat is goed.

Keep calm and love IKEA

Het was er ook nog eens lekker rustig en dat maakte het nog aangenamer dan de verkoeling alleen.

De echte kunstenaarsafspraak was elders

Nadat we klaar waren bij IKEA zijn we het centrum van Zwolle in gegaan, naar museum de Fundatie. (Het lijkt wel alsof mijn kunstenaarsafspraak altijd in combinatie is met de IKEA. Net als mijn vorige kunstenaarsafspraak in Zwolle) Dit museum is zo dichtbij huis, dat we er zeker elk jaar en misschien wel vaker dan een keer naar toe gaan. Er is altijd wel een nieuwe tentoonstelling wat mijn interesse wekt.

Kunstenaarsafspraak de fundatie zwolle, creatief coachen

En hoewel we dit keer vooral wegens het zoeken naar verkoeling hier terecht kwamen, ben ik blij dat we er deze dag naar toe zijn geweest. Jasper KrabbƩ, die kende ik van tv en dan vooral van de serie "Het geheim van de meester". Van deze serie heb ik alle seizoenen bekeken terwijl ik ziek in bed lag en ik heb ze in het theater bezocht naar aanleiding van die serie. Het was mijn eerste uitje sinds ik ziek werd waar ik in mijn eentje naar toe ben gegaan. Dat alleen maakte dat ik blij ben met het bezoek aan die voorstelling, de rest vond ik teleurstellend.
Nu kon ik zijn eigen werk bewonderen. Het vraagstuk "wanneer is een kunstwerk af" kwam veelvuldig bij mij naar boven. De kunstenaar had daar blijkbaar een andere kijk op dan ik ;-). En dat is nu net waar het om gaat. JIJ! of eigenlijk IK. Het draait om wat jij van je eigen "kunstwerk" vind, vind jij het af? Dan is het af. Het gaat niet om wat een ander er van vindt.
Vind jij het lastig (of liever gezegd een uitdaging) om te doen wat bij jou past? Te creƫren van binnenuit, niet te denken aan wat een ander er wel niet van zal vinden? Een artjournal is van jou, alleen van jou. Het gaat een ander geen snars aan wat er in staat.
Je kunt het zelfs nog dieper trekken dan het creƫren in je artjournal, op het leven, leef jij je leven volgens de norm van de wereld om je heen? Of maak je er je eigen feestje van. Het leven is te kort om "kopie" te zijn.

Zomaar voorbij gevlogen

Dat het leven zomaar voorbij kan zijn, in een splitsecond alles anders kan zijn. Dat mocht nog duidelijker worden bij het zien van het MH17 monument op de bovenverdieping van het museum. Het was dan slechts een schaalmodel, maar het heeft me geroerd tot op het bot. Kippenvel en aan de grond genageld, even stilstaan.

Tot dat moment (het bezoek aan de fundatie) had de ramp met de MH17 mij nog niet zo geraakt. Ik vond het wel erg en tragisch en verdrietig, maar het leek zo ver weg. Ik ken niemand die er in welke wijze dan ook direct of indirect bij betrokken was.

Maar tijdens deze kunstenaarsafspraak greep het me naar de strot.

Kunstenaarsafspraak de fundatie zwolle, creatief coachen

Zoals in mijn eerdere blog over de beeldentuin vertelde ik al dat ik niet veel heb met beelden. We liepen dan ook sneller dan normaal door deze tentoonstelling van Ronald Westerhuis. Ik stond wat selfies te maken in het spiegelende werk van hem. Beetje lollig te doen met Alexander. En ineens zag ik Amy nergens, ze loopt niet van de verdieping af en zeker niet het museum uit. Ik kan enorm genieten van de manier waarop zij naar kunst kijkt, door haar vragen kijk ik beter en we hebben dan ook de mooiste gesprekken, dus ik zocht haar op.

Het onder woorden brengen van intens verdriet en daar een vorm voor vinden is kunst. (Thomas J Scharsman)

Daar zat ze dan, bij het beeldscherm, een video te bekijken over het proces van Ronald Westerhuis bij het maken van dit monument. Normaal heb ik er geen geduld voor om filmpjes te bekijken in musea, geen rust in de kont. Maar dit keer lukte het me niet om door te lopen. Ik bleef daar staan kijken, hij vertelde over wat hij voelde bij deze opdracht, over de betekenis van het materiaal wat hij gekozen heeft. Zie hieronder het filmpje.

Nog nooit voelde ik wat ik voelde bij het zien van weliswaar een miniatuur van een groter geheel.

Ik kan alleen maar dankbaar zijn dat ik er niet aan voorbij gelopen ben, dat ik dit heb mogen ervaren.
Kunst kan je raken, daar waar geen woorden voor zijn.

Met beide voeten weer op de grond, het leven is i.d.d. te kort om niet volop van te (be)leven.

# Wil je graag een techniek onder de knie krijgen (iets nieuws leren), ga er voor, maak er tijd voor vrij.
# Ben je "bang" voor het oordeel van een ander? Start een artjournal.

Het leven is te kort om niet volledig met alle aandacht te leven zoals jij wilt leven. Maar hoe doe je dat dan?
Je leven inrichten zoals jij dat wil? Ik help je er graag bij, met een artjournal als middel.

Ik zou het leuk vinden als je een reactie achter laat op deze blog.
Liever in besloten kring reageren? Meld je dan aan voor de gratis community "De vrije hand".

Met creatieve groet,
Audrey

 

Ik ben Audrey Reitsma, ik ben inspirator, althans dat is de titel die ik graag zou toebedelen aan mezelf. Natuurlijk is het aan jou om mij een inspirator of motivator te noemen. Maar goed, alles wat je wilt zijn begint naar hoe je zelf naar jezelf kijkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll to top